Zespół cieśni nadgarstka



 zespol ciesni nadgarstka

Definicja:
Zespół cieśni nadgarstka to wynik obrzęku zapalnego nerwu pośrodkowego wraz z otaczającymi go tkankami. Rozwojowi choroby sprzyjają zmiany zwyrodnieniowe i pourazowe na przestrzeni kanału nadgarstka.
Wytężona praca ścięgien mięśni nadgarstka i przedramienia prowadzi do ucisku włókien nerwowych i zaburzenia ich odżywiana. W ten sposób dochodzi do powstania wtórnego obrzęku, nasilenia dolegliwości bólowych i pojawienia się zaburzeń neurologicznych.

 

Przyczyny schorzenia:
Rozwój choroby może trwać latami. Ucisk na nerw pośrodkowy powoduje m.in. manualna praca fizyczna (np. gra na fortepianie, pisanie na komputerze, robienie na drutach i szycie). Szczególną grupę narażonych stanowią kobiety w ciąży.

Zespołowi cieśni nadgarstka sprzyjają inne choroby narządu ruchu (reumatoidalne, zwyrodnieniowe, związane z zapalenie stawów), a także choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, alkoholizm, otyłość i in.). Przyczynę problemów stanowią też anomalie anatomiczne (np. występowanie dodatkowych ścięgien i mięśni) i nawracające urazy (złamania/zwichnięcia okolic nadgarstka).


Objawy:

Typowym objawem zespołu cieśni są bóle nadgarstka, z towarzyszącymi im bólami dłoni i palców. Nieprzyjemne odczucia występują zwłaszcza w przypadku zgięcia nadgarstka, w stanie spoczynku oraz nocą (kiedy to mogą promieniować do przedramienia i łokcia).


W miarę rozwoju choroby, pojawiają się kolejne dolegliwości. Zaliczamy do nich:

  • zaburzenia neurologiczne, takie jak: problemy z czuciem, mrowienie w nadgarstku, uczucie kłucia i cierpnięcia w obrębie trzech pierwszych palców,
  • osłabienie siły mięśniowej,
  • zanik mięśni kłębu kciuka (problemem staje się m.in. zaciskanie ręki w pięść, uściśnięcie dłoni, odkręcenie słoika, utrzymanie przedmiotów w rękach oraz wykonywanie precyzyjnych ruchów palcami),
  • zmiana barwy skóry,
  • zaburzenie wydzielania potu w obrębie ręki i palców,
  • kruchość i łamliwość paznokci.


Z uwagi na podobieństwo objawów, zespół cieśni bywa często mylony z zespołem Guyona.


Diagnoza:
Diagnostyka opiera się na badaniu siły mięśniowej, czucia i ruchomości ręki. Zadaniem lekarza jest ocena braków neurologicznych na obszarze, który unerwia nerw łokciowy.


Potwierdzenie diagnozy umożliwiają:

  • badanie EMG (badanie przewodnictwa nerwowego w obrębie nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka),
  • USG kanału nadgarstka,
  • stwierdzenie w badaniu RTG dodatkowych przyczyn kostnych (deformacje, zmiany zwyrodnieniowe), wywołujących efekt ścisku.


Leczenie:

Zachowawcze:

  • farmakoterapia (NLPZ, sterydoterapia, witamina B6),
  • rehabilitacja.


Dobre leczenie przynosi efekty po ok. 3-4 miesiącach.

 

Operacyjne:
Zabieg polega na odbarczeniu nerwu pośrodkowego w kanale nadgarstka. Przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym – metodą otwartą, poprzez nacięcie i odpreparowanie tkanek. Lekarz przecina troczek mięśni zginaczy, odbarcza nerw i usuwa ewentualne zmiany zwyrodnieniowe oraz zrosty.

Po operacji, ręka pacjenta zostaje unieruchomiona w ortezie nadgarstkowej bądź longecie gipsowej. Dolegliwości bólowe znikają przeważnie tuż po zabiegu. Właściwe efekty neurologiczne widać natomiast po paru miesiącach (zależnie od stopnia zaawansowania choroby).


Rehabilitacja:
Rehabilitacja prowadzi do zwiększenia przestrzeni kanału nadgarstka, w którym przebiega nerw promieniowy. Ważnym celem jest również zmniejszenie stanu zapalnego wynikającego z ucisku.


Wybrane zadania rehabilitacyjne:

  • w okresie ostrego stanu zapalnego, zastosowanie znajdują zimne okłady zmniejszające obrzęk,
  • zalecany jest odpoczynek – unikanie przeciążeń i ruchów zginających/prostujących nadgarstek, spanie z wyprostowanymi nadgarstkami; przydatne mogą okazać się opaski odciążające na staw nadgarstkowy,
  • fizykoterapia
    • zabiegi przeciwbólowe i przeciwzapalne: krioterapia, jonoforeza, kąpiel wirówkowa,
    • zabiegi przyśpieszające gojenie i regenerujące: pole magnetyczne, laseroterapia i ultradźwięki,
    • ćwiczenia lecznicze, rozluźniające i wzmacniające mięśnie oraz palce,
    • masaż tkanek miękkich – zmniejszający napięcie i poprawiający ich ukrwienie oraz odżywianie,
    • kinesiotaping,
    • neuromobilizacja.


Szukają Państwo informacji na temat innych schorzeń kończyn górnych? Jeśli tak, polecamy przyjrzenie się naszym pozostałym materiałom, dotyczącym trzaskających palców, przykurczu Dupuytrena i wielu innych schorzeń. Kalmedica służy poradą i pomocą.

 

Rezerwacja wizyty

 

Rejestracja telefoniczna

(62) 502 46 61

Całodobowy e-mail:

rejestracja@kalmedica.com.pl

Rejestracja osobista

Pn - Pt 7:30 - 20:00

ul. Częstochowska 71-75,

62-800 Kalisz